• en
  • fr
  • it
  • es
  • pl
  • pt-pt

Planowanie strategii energetycznej

Definiujemy strategię energetyczną dostosowaną do indywidualnych wyzwań i organizacji przedsiębiorstw, uwzględniając kontekst strukturalny i koniunkturalny.

Energia, będąca źródłem wartości, nie opiera się na improwizacji, lecz wymaga organizacji

Świat energetyki ulega szybkim zmianom i przez to może być źródłem ryzyka lub szansą dla przedsiębiorstw. Wymaga to przemyślenia działań i strategii zarządzania, które należy wprowadzić w celu poprawy efektywności energetycznej: Jaką strategię zakupów należy przyjąć w celu osiągnięcia konkretnej niezależności energetycznej? Jak powinna wyglądać konsolidacja i analiza powiązanych danych? Jaki model zarządzania energią wybrać? Jakie są możliwości finansowania? Które funkcje scentralizować, a które zdecentralizować? Które usługi świadczyć wewnętrznie, a które powierzyć podmiotom zewnętrznym, a jeżeli tak – według jakiego modelu biznesowego? Takie pytania należy uwzględnić w wizji różnych powiązanych wyzwań, do których należą: zakup paliw kopalnych i energii elektrycznej, odnawialne źródła energii, pilotowanie całkowitego kosztu energii, efektywność energetyczna, ograniczenie zużycia, zużycie własne, magazynowanie i odzyskiwanie energii, zabezpieczenie dostaw energii itp.

Dźwignie sukcesu projektu to:

  1. Solidna współpraca między zespołami klienta a firmą GreenFlex: nie ma „gotowej” strategii energetycznej, lecz optymalna konfiguracja w świetle już podjętych działań, istniejącej organizacji, specyfiki obszarów działalności i kultury przedsiębiorstwa
  2. Uwzględnienie wszystkich wyzwań z obszaru energetyki na wczesnym etapie: podejmowanie tematów w ujęciu całościowym zamiast cząstkowej analizy jest źródłem tworzenia wartości; tworzenie planu działania w zakresie efektywności energetycznej z uwzględnieniem jego finansowania, opracowanie struktury zakupu energii dzięki przewidywaniu zmian w zużyciu, wprowadzanie liczników i pomiarów zużycia energii połączone z rozwiązaniem planowanego ograniczenia jej zużycia, itp.
  3. Podejście hybrydowe, łączące teorię z praktyką w terenie: należy stworzyć ogólną politykę i systemy przewodnie, a następnie uzupełniać je, począwszy od etapu koncepcyjnego, w oparciu o opinie i doświadczenie oraz wizyty techniczne w terenie